Uiteten met Inge: Café Louis in Maastricht

Afgelopen week mocht ik genieten van een 3-gangen diner bij Café Louis, de nieuwe Franse hotspot in Maastricht. Gelegen in een prachtig monumentaal pand aan de Boschstraat, het voormalige Refugié van Hocht, bevind zich sinds Juni deze gezellige Franse Bistro. En dat niet alleen, het gaat gepaard met een hotel, Hotel Monestère.

Het begint al met het terras voor aan de straat. Als wij aankomen is het nog redelijk leeg bij Café Louis, maar de typische gewoven stoeltjes met ronde tafeltjes wanen me gelijk in een Frans dorpje. We lopen verder naar binnen en ontdekken tal van verschillende ruimtes, elk met een eigen thema of aankleding. Ik hou ervan, in plaats van een grote ruimte, zijn er allemaal kleinere kamers. Omdat elke kamer anders is ingericht is er telkens iets opnieuws te ontdekken en dat houdt het spannend. Een hoge lange gang verbindt alle ruimtes met elkaar, als ook het hotel. Het kleurgebruik en de kunst aan de muur zorgt voor allure, maar niet over de top. Het is er sfeervol en biedt voor elk type bezoek een ander hoekje. Het meubilair vind ik fantastisch. Heel veel verschillende soorten stoelen en tafels zorgen voor een speels effect. Maar door gebruik van onder andere fluweel en intense kleuren zoals donkergroen en goud past het heel erg bij de uitstraling van het gebouw.

Wij zoeken ons een plekje uit bij het raam in het grootste restaurantgedeelte. Het is leeg en dat geeft mij lekker de ruimte ongegeneerd foto’s te gaan maken. Of we vooraf een cocktail lusten? Nou, zeg dat niet nog eens. Natuurlijk lust ik die, graag zelfs. We laten ons 2 cocktails aanraden, Pim nam een French75 en ik een cosmopolitan met champagne. Wauw, wat een heerlijke cocktails. Nu hou ik nou eenmaal van cocktails dus kun je niet heel snel iets fout doen, maar echt waar, deze waren heerlijk en ook nog eens prachtig geserveerd.

Of we ook oesters wilden proberen? Pim en ik keken elkaar in de ogen aan. Durven we dit aan? Jah joh, laten we eens gek doen. Ik heb wel eerder oesters gehad, maar ben geen grote fan ervan. Dat komt voornamelijk omdat ik echt met mijn ogen eet, en laten we eerlijk zijn, oesters zijn niet de meest pretty dingen. We kregen twee joekels van oesters voorgeschoteld, puur, met een schaaltje saus. Zo kon je zelf bepalen of je de oesters puur of met saus at. Ik koos voor een beetje saus, namelijk rode wijnazijn met een sjalotje. Zo heb ik eerder oesters gehad en dat vond ik destijds ook wel het lekkerst. Goede keuze. Doordat ik maar een beetje saus nam overheerste het niet maar werd wel de zilte smaak van de oesters ietsje teruggedrongen. Mwoah, mijn oordeel blijft hetzelfde. Niet vies, maar echt een groot fan ben ik toch ook nog niet.

We kregen een bescheiden menukaart voor onze neus. Ik hou ervan, hoe minder keuze, hoe minder ruimte voor keuzestress. En zelfs met een kleine kaart blijf ik altijd nog keuzestress houden. Ander voordeel van een kleine kaart is vaak dat een restaurant tenminste uitblinkt in die paar gerechten op de kaart, in plaats van heel veel gerechten maar half goed serveren. Je hoort het, ik hou niet van restaurants met een grote kaart.

Café Louis werkt met een kaart die de hele dag gebruikt wordt, je kunt dus prima lunch als avondeten kiezen, of avondeten als ontbijt. Er staan enkele typische Franse gerechten op, maar ook enkele niet perse typische Franse gerechten. Vooraf kozen we de vissoep en de gamba’s. Vooral ook op aanraden van de ober, die overigens de hele tijd beleefd ‘u’ tegen ons zei. Joh, ik ben maar een gewoon mens, ‘je’ is helemaal prima hoor. Ik zag dat de ober in de war raakte van die opmerking, zijn repertoire leek te bestaan uit ‘u’ zinnen en de vertaling naar ‘je’ had ie volgens mij even niet zien aankomen. Van binnen moest ik gniffelen.

Er kwam brood op tafel. Met boter en een heerlijke olijfolie van Beluga. Eerst dacht ik ‘Hè, wat jammer dat ze er nu zo’n simpel wit stokbrood bij serveren’, maar al snel bedacht ik me dat dit juist brilliant was. We zitten namelijk in een Franse bistro, en wat is er nou Franser dan een heerlijk verse baguette?

Binnen no-time stond ons voorgerecht op tafel. Ik zelf at de vissoep. Het was eigenlijk meer een zalmsoep, want dat was de enige vissoort die ik zag zwemmen. Maar dat geeft niks, want de soep was wel bijzonder smaakvol. De zalmsmaak overheerste inderdaad, maar je proefde ook goed de tomaten die erin zaten, en de room maakte de soep helemaal rijk. Hij werd geserveerd met een rouille en homemade croutons, die overigens to-die-for waren. Heerlijk krokant en niet te vettig. De gamba’s van Pim waren ook lekker, als ik hem mag geloven. Ze waren namelijk op voordat ik met mijn ogen kon knipperen.

Als hoofdgerecht koos ik voor zeebrasem, een vissig dagje voor mij dus. Ook deze keer was de vis heerlijk gebakken. Goed op smaak en niet te ver doorgegaard. Hij werd vergezeld door een sauce vierge, een frisse saus op basis van tomaat en kruiden, als ook meerdere groentes zoals groene asperges. Pim koos voor steak tartare. Oh zo blij was ie, steak tartare zie je niet vaak op een menukaart staan. Het bord was superclean, in het midden de steak tartare met het eigeel bovenop en enkel een kleine salade aan de zijkant. Ik hou zelf niet van steak, dus dit gerecht heb ik niet kunnen oordelen. Maar Pim was minutenlang stil aan het genieten, en gezien hij nogal een praatgraag is zegt dat voldoende. Ons hoofdgerecht werd geserveerd met twisterfrietjes. Superlekker, don’t get me wrong. Hoewel ik het wel leuker had gevonden als je bijvoorbeeld pommes duchesse, pommes dauphine of aardappelgratin erbij zou krijgen. Iets wat echt frans is. Wellicht variëren ze met de bijgerechten en staat dit een andere dag wel op tafel. Daar kan ik niet over oordelen. En nogmaals, niks mis met twisterfrietjes hoor, alleen niet persé erg Frans. Hoe dan ook hebben we ook beiden van ons hoofdgerecht genoten.

Tijd voor het nagerecht dus. Ik zat inmiddels al goed vol (ik had zelfs een deel van de soep al aan Pim gegeven) dus ik moest even slim kiezen. Pim had zijn keuze al snel gemaakt en ik wist precies wat het ging worden. Als meneer crème brûlée op de kaart ziet staan, zal hij 9 van de 10 keer daarvoor gaan. Ik koos voor aardbeien met vanille-ijs en basilicum, voornamelijk omdat dit lekker licht is, maar ook omdat ik hou van hartige smaken in desserts. Ik was dus erg benieuwd op welke manier de basilicum in het dessert verwerkt zou zijn.

De crème brûlée was een flinke portie met een perfect krokant randje. Precies zoals ie hoort te zijn. Mijn aardbeien waren heerlijk gemarineerd maar de basilicum was helaas niet veel meer mee gedaan dan enkel wat kleine blaadjes erbij. Die had van mij nog wat beter gekund. Juist die drie happen dessert waar een blaadje basilicum bij zat, die happen waren het allerlekkerst. Hij had dus wat mij betreft iets prominenter aanwezig mogen zijn, maar dat is wellicht een kwestie van smaak.

Ondanks het gebrek aan basilicum heb ik flink genoten deze avond bij Café Louis. Wat een fijn plekje zo midden in Maastricht. Echt een verborgen parel als je het mij vraagt. Met smaakvolle, niet alledaagse gerechten op de kaart, prettige bediening en een heerlijk sfeervol plekje. Ik ben heel nieuwsgierig geworden naar het hotel, hoe gaaf zou het zijn als diezelfde sfeer is doorgetrokken in de hotelkamers? Mocht je dus een weekendje Maastricht op de planning hebben staan, overweeg dan zeker dit plekje. Centraal, hip en sjiek. Of moet ik ‘chique’ zeggen, op z’n Frans?

Uiteten met Inge: Brasserie Eigenwijs in Sittard

Hoe leuk ik koken ook vind, af en toe heb ik gewoon zin om lekker achterover te leunen, van het weer te genieten, en voor me te laten zorgen. Ik eet dus ook wel vaker buiten de deur. Meestal voor het avondeten, maar Pim en ik eten ook wel graag eens een uitgebreide brunch buitenshuis. Ik noem het brunch, want het weekend is voor uitslapen en dus ontbijten we meestal pas tijdens de lunch. Deze keer mocht ik voor Social Deal gaan brunchen bij Brasserie Eigenwijs in Sittard. Een twee-gangen lunch, wat eigenlijk wat mij betreft zelfs drie gangen was, gezien de eerste gang zowel soep als een broodje was. En dat voor maar €9! Je krijgt dan gewoon 42% korting op je lunch met deze deal. Lees snel mee met mijn review over deze lokale hotspot.

Brasserie Eigenwijs ligt aan de Molenbeekstraat, midden in het centrum van Sittard. Parkeergelegenheid is er voldoende op loopafstand, ik woon zelf op nog geen 10 minuten rijden hier vandaan dus een ideale plek om even je gedachtes te laten dwalen en te genieten van de mensen die allemaal voorbij lopen (zeg nou zelf, daar geniet elk mens van, toch?). Ik ben hier al vaker langs gekomen op een donderdag, wanneer de wekelijkse markt hier een straat verderop staat. Toch was dit voor mij de eerste keer dat ik er zelf at. Er is voldoende plek om te zitten, zowel binnen als buiten, dus op zonnige dagen zit het terras dan ook steevast gezellig vol. Het is een ruim en modern ingericht plekje, vooral de eenvoudige, doch doeltreffende muurversieringen vind ik heel erg gaaf. Door het hele pand vind je woorden als ‘Smakelijk’ en ‘Eet & Drink’. En die kleurtjes op de muur! Marineblauw met lichtgrijs in combinatie met verschillende donkergekleurde meubels. Ik hou ervan, lekker fris en hip. Gezien de weergoden ons ook deze dag goed gezind waren besloten we lekker buiten in het zonnetje te zitten. Al heel snel kwam de serveerster naar ons toe en legde ze met een brede glimlach uit wat de bedoeling was bij deze social deal.

We kregen de keuze uit drie verschillende soepen, zes verschillende broodjes en twee nagerechten. Uit elke categorie mochten we er eentje kiezen. De keuzes vind ik heel erg leuk. Er staan enkele klassiekers op de kaart, zoals een uiensoepje en een broodje brie, maar ook enkele verrassende, minder-voorkomende opties zoals courgettesoep en broodje tacogehakt met kaas. Welke gerechten Pim zou kiezen, daar hoefde ik geen seconde over na te denken. Meneer ging voor tomatensoep, broodje carpaccio en crème brûlée. Ik koos zelf voor gerechten waarvan ik dacht dat ik het beste de kwaliteiten van de brasserie kon beoordelen: courgettesoep, broodje huisgemaakte tonijnsalade en chocolademousse na.

Gang één

Binnen twee minuten stond ons drinken op tafel. Ik ging voor een cappuccino, want die drink ik eigenlijk alleen nog maar in het weekend tegenwoordig. En dan is het altijd ‘fingers crossed’ dat de cappuccino lekker is. En jawel, ik kreeg zowaar een heel treetje met de cappuccino op, vergezeld met een nougatine en een toef slagroom met chocoladeboontje. Zelfs het mini-glaasje water erbij brengt me direct aan het glimlachen. Heerlijk, ik hou van een goed-aangeklede koffie. Gek toch, wat een lekker simpel koekje doet met je beleving. We hoefden ook niet lang te wachten op onze eerste gang. De soep met het broodje. Het werd geserveerd op een prachtige houten plank, dat zag er echt heerlijk uit. En wat een rijke porties! De soepkommen zaten goed vol, en mijn tonijnsalade was rijkelijk aanwezig.

De courgettesoep was lekker romig, en vooral ook heel goed gemixt want hij was goed glad. Zonder stukjes dus. Eerlijk gezegd ben ik meestal niet zo’n soep-eter, zeker niet als het buiten 30 graden is. Toch heb ik deze soep met liefde verorberd, al zou ik persoonlijk net ietsje meer peper en zout gebruiken, maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak. Ook Pim was tevreden met zijn tomatensoepje want hij had hem echt binnen no-time op. Door naar het broodje dus. Ook die had Pim vliegensvlug weggewerkt, ben ik dan zo’n langzame eter? Ik moest wel multitasken trouwens, want zodra de broodjes op tafel stonden kwamen er ineens bergen met vliegen op ons af. Dat krijg je natuurlijk als je buiten zit en kan Brasserie Eigenwijs uiteraard helemaal niets aan doen. De serveerster was zich er maar al te bewust van, merkte ik toen ze met een soort zielig pruillipje mijn kant op keek terwijl ik met een wapperend hand mijn broodje probeerde te verorberen. Maar gelukkig was mijn hand-oogcoordinatie goed genoeg dat ik alsnog heb kunnen genieten van een vliegvrij broodje tonijn. Zoals ik al zei, rijkelijk belegd met een smaakvolle tonijnsalade. Ik at er liever nog wat extra ui op, maar ook dat is een kwestie van smaak. Ui en ik zijn nou eenmaal beste vrienden.

Gang twee

Al bijna uit mijn voegen ploffend kwam onze tweede gang op tafel; crème brûlée en chocolademousse. Normaliter ben ik geen zoetekauw, en zou ik niet snel een dessert kiezen. Toch heb ik deze chocomousse helemaal opgegeten, ik likte nog net niet het potje uit. De mousse was stevig maar toch smeuïg, en werd vergezeld met een flinke toef slagroom en extra witte chocoladechips. Uiteraard had Pim het zijne alweer op voordat ik met mijn ogen knipperde, maar dat kan bij hem ook niet anders met een flinke portie crème brûlée. Dat de suikerlaag wat mij betreft net ietsje dikker en krokanter had mogen zijn, leek hem helemaal niet te storen.

Al met al hebben we prima genoten bij Brasserie Eigenwijs. Het is lekker buiten zitten, de bediening is reuze aardig en ook erg vlot en het eten is weinig op aan te merken. Simpel, maar goed. Je krijgt eigenlijk precies wat je van een brasserie verwacht, maar dan met een modern vleugje eroverheen. Wat ik ook erg leuk vond om te zien is dat je bij Brasserie Eigenwijs ook een tapas-lunch kan eten. Je krijgt dan, net als bij tapas-diner, keuze uit meerdere kleinere porties. Ook serveren ze genoeg gerechten waar elk kind blij van wordt, zoals pannenkoeken en kipnuggets. En toen ik heel even naar binnen wipte, liep ik zo langs een vitrine vol met Limburgse vlaaien en chocolade-muffins. Voor ieder wat wils dus op elk moment van de dag! Wil jij nou ook zo lekker uitgebreid lunchen in hartje Sittard? Via deze link vind je de Social Deal waar wij van genoten.

 

Eindhoven: De Restauratie

Vorige week is DE nieuwe ontmoetingsplek van Eindhoven geopend. Of, eigenlijk moet ik heropend zeggen. De stationshal van Eindhoven heeft de deuren tot de Restauratie opnieuw geopend. Het restaurant op de eerste verdieping aan de centrumzijde van het station. ‘Meet me under the clock’ is opnieuw van toepassing, gezien het restaurant zich precies onder de welbekende stationsklok van Eindhoven bevind. Vroeger werd dit al gebruikt als centrale ontmoetingsplek, toen we elkaar nog brieven schreven of met de vaste telefoon opbelden. Het restaurant is nieuw leven ingeblazen met een spectaculair interieur, dat luxe en klasse uitstraalt met mooie zwarte, gouden en marmeren accenten. Wat mij betreft perfect past bij de forensen onder ons. Heb je je trein gemist, of heb je om andere reden even wat tijd over? Dan kun je prima vertoeven in de restauratie en er zelf werk verrichten, er zitten door het hele pand stopcontacten. Het is van s’ochtends vroeg tot s’avonds laat open.

Gezien ik zelf natuurlijk zo’n 12 jaar in Eindhoven gewoond heb, vond ik het dus fantastisch dat ik bij de opening aanwezig mocht zijn. Ofja, het was niet de officiële opening. Maar een lunch speciaal voor bloggers, een dag voor de officiële opening. Stiekem kwam ik veel te laat aan. Sinds ik niet meer in Eindhoven woon moet ik natuurlijk even rijden om er te komen. En laat nou net die dag de A2 afgesloten zijn. Uiteraard kwam ik daar pas in de auto achter en moest ik helemaal via Venlo omrijden. Gelukkig werd het eerste gerecht pas geserveerd toen ik aankwam. We kregen een 6 gangen lunch geserveerd met allerlei gerechten die op de kaart staan. Hun hele kaart maakt gebruik van ‘lokale helden’, zo noemen ze het zelf. Ze proberen lokale ondernemers een podium te geven om te shinen met hun producten. Zo vind je er de Brabantse worstenbroodjes van Houben en de biertjes van Stadsbrouwerij Eindhoven.

Ik moet eerlijk bekennen. Ik heb prima gegeten, de gerechten waren stuk voor stuk lekker, dus daar is niks op aan te merken. Maar stiekem vond ik de gerechten niet helemaal passen bij de klasse en luxe van de inrichting. Nu weet ik ook wel dat het geen sterrenrestaurant is en dat ik dus geen over de top gerechten moest verwachten. Maar het voelde toch een beetje vreemd om een tosti te gaan eten in zo’n mooi restaurant met marmeren tafels met gouden randjes. Maar aan de andere kant, zal dit precies zijn waar de ‘gewone’ mens en de forens op zit te wachten. Geen moeilijk eten, gewoon lekker en goed. Met een fijn zitplekje, met een leuk uitzicht. Zoek je dat? Dan zit je helemaal op je plekje bij de Restauratie.

Kijk vooral ook bij dit verslag van Adventurous Childs voor een nog betere indruk van de inrichting van restaurant (doordat ik wat laat was heb ik niet voldoende de tijd genomen om echt mooie foto’s te maken van het interieur helaas).

De website van De Restauratie, inclusief complete menukaart en openingstijden, vind je hier.

Mijn Eindhoven: 9 favoriete hotspots

Zoals sommigen van jullie wellicht al weten ben ik onlangs terug naar mijn Limburgse roots verhuist. Na bijna 12 jaar in Eindhoven te hebben gewoond laat ik deze mooie plek achter met alleen maar mooie herinneringen. Eindhoven, s’Nederlands lichtstad, ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Want nee, echt mooi is de stad niet. Dat heeft hij te danken aan de oorlog, waar alle mooie oude gebouwen platgebombardeerd zijn. Na de oorlog is de stad weer opnieuw gebouwd, maar helaas was de smaak in architectuur van die tijd niet echt je-van-het. Toch heb ik er bijna 1/3e van mijn leven met ontzettend veel plezier gewoond. Want een stad gaat niet alleen om het plaatje, maar vooral om het gevoel. En dat gevoel, dat zit wel goed. Overal wordt je met de Brabantse gezelligheid onthaald en wordt er tot in de late uurtjes, arm-in-arm, Guus Meeuwis gezongen. Natuurlijk woon ik niet aan de andere kant van de wereld en zal ik nog regelmatig terugkeren. Maar toch vond ik dat ik Eindhoven niet kon verlaten zonder mijn versie van ‘een ode aan Eindhoven’ aan jullie te presenteren. Hierbij deel ik dan ook graag mijn favoriete plekken in Eindhoven. Wat is jou fijnste plek in Eindhoven?

 

The Trafalgar pub

De Trafalgar pub is denk ik de eerste foodie hotspot die ik ontdekte toen ik 12 jaar geleden in Eindhoven kwam te wonen. Dit Britse restaurant is gelegen aan de Dommelstraat en is 7 dagen per week geopend. Ik denk dat ik er alle dagen van de week, op allerlei tijdstippen wel eens ben geweest, en alle keren was het hele restaurant zo goed als vol. Perfect voor een fijn avondje eten met vrienden, maar zeker ook voor een borrel want op vrijdag na werktijd staat de halve zaak vol met ‘vrijmibo-ers’. In de zomer hebben ze een kleine achtertuin waar je prima van vertoeven, maar ook binnen waan je je in gezellige sferen doordat het restaurant qua inrichting meer richting het bruin cafe gaat. Hun menukaart heeft in die 12 jaar tijd maar kleine veranderingen ondergaan, wat wat mij betreft betekent dat het menu gewoon goed is. De grootste winnaar van hun menu zijn de boontjes die ze bij vrijwel alle hoofdgerechten serveren. Ik heb het geheim nog niet kunnen ontdekken, maar nergens anders eet ik zulke lekkere boontjes. Qua hoofdgerechten is mijn favoriet absoluut de fish & chips, simpel maar doeltreffend. Verder vind je enkele britse ‘pies’ op hun menu, maar ook o.a. een prima beenhammetje & burger. Superculinair zijn de gerechten zeker niet, maar prijs/sfeer/kwaliteit verhouding is absoluut een van de betere want prijzen van de hoofdgerechten varieren van €8,75 tot €14,50

Foto van www.thetrafalgarpub.nl

De Burger

Een restaurantje in dezelfde prijsklasse als zijn voorganger is De Burger. Dit kleine, in de Kerkstraat gelegen, enigszins hipster plekje serveert… tatata.. burgers. Reserveren doen ze niet aan dus het is altijd maar de vraag of je plek hebt. Ik ben helaas al een aantal keren teleurstellend weer naar buiten gelopen omdat er nog 4 wachtenden voor me waren. Afhalen kan dan weer wel, dus als je geen zin hebt om te vechten voor een plekje, dan neem je je burgertje gewoon lekker mee naar huis. Ze hebben burgers in alle soorten en maten, van 60 gram tot 280 gram (echte dude-food) en ze hebben allerlei soorten burgers gemaakt van zalm, portobello, kip, beef, lam of kalf met allerlei mogelijke toppings die je maar kan verzinnen. Zo kan vrijwel ieders burgerwens vervult worden en voor mensen die op dieet zijn serveren ze zelfs je burger op een salade in plaats van een broodje. Als je echte honger hebt, kun je er nog frietjes bij bestellen. De prijzen van de burgers variëren van €7,50 tot €14,50 (excl. frietjes).

Foto van www.eindhoven-now.nl

Cooks

Schuin tegenover de Burger vind je eetcafe Cooks. Naast diverse tapas serveren ze ook a la carte gerechten en wisselende specials. Voor ieder wat wils, want ook bij de verschillende a la carte gerechten kun je kiezen uit 3 bijgerechten. Ik heb hier nu een aantal keer gegeten en telkens zeer verrast door smaakvolle gerechten. En dan bedoel ik niet, gewoon lekker, maar echt bomvol flavour. Voor de prijs die je ervoor betaald vind ik het dan ook zeker een favoriet die terecht in mijn lijstje hoort. Enige puntje van kritiek is dat ze relatief weinig personeel hebben, waardoor het soms wat langer kan duren eer je wijntje wordt bijgevuld als het druk is. Maar dat is natuurlijk te verhelpen door gewoon eerder je nieuwe drankje te bestellen. Nee, maar serieus, fijne sfeer, goed eten, prima prijsje. De prijzen van de hoofdgerechten variëren van €14,50 tot €19,50.

Foto van www.eetcafecooks.nl

Ons

Een paar deuren verder dan Eetcafé Cooks ligt Ons. Geen culinair hoogstandje, maar zeker wel smakelijk eten. Hier serveren ze het type eten dat ik zelf ook graag kook; gevarieerd maar normaal eten met een vleugje hipster. Oftewel; kipsaté met pruim-chilisaus in plaats van satesaus, een quinoa-burger met mint yoghurt en sjalot-truffelconfituur en kabeljauw met groene curry. Ook de vegeratiër komt hier ruim aan bod. De prijzen van de hoofdgerechten variëren van €10 tot €18 en wat mij betreft dus prima prijzen voor wat je ervoor krijgt.

Foto van www.ons.nu

Valenzia

Valenzia is het nieuwste eetplekje in dit rijtje. Dit ‘MediterrAsian’ restaurant heeft Spaanse & Aziatische invloeden en is het jongere zusje van Michelinster-houdend restaurant Zarzo. Het menu bestaat uit voor-, tussen-, hoofd- en nagerechten die zo bereid zijn dat je ze ook als tapas kunt eten. Oftewel; delen met je mede-eters. De tapasgerechten verschillen ontzettend van elk ander tapasrestaurant die ik tot nu toe geproefd heb in Eindhoven, waardoor dit restaurant zich zeker onderscheid. Zo krijg je bijvoorbeeld dim sums van rendang, krokant Indiaas brood met chorizo & gerookte aubergine, Iberico spareribs en flensjes met peking eend. De prijs is helaas aan de mindere kant, voor een fles wijn betaal je al gauw €30 en de hoofdgerechten kosten gemiddeld €20 terwijl de porties niet te absurd groot waren. Daarentegen was al ons eten wel echt ontzettend smaakvol bereid en ook zeker een unieke beleving in dit altijd volle restaurantje. De sfeer is prima en de ober benadrukte herhaaldelijk dat we vooral ‘tranquillo’ moesten doen. Wij gingen in elk geval voldaan naar huis. Het is dus zeker een aanrader, maar gezien de prijs beter geen wekelijks terugkerend event van maken. En mocht je nou zo rustig hebben gegeten dat je pas tegen een uur of 23 het restaurant uitrolt, kun je zo doorrollen de kroeg in want Valenzia bevind zich aan het einde van Stratumseind.

Foto van www.tripadvisor.nl

Gusto 040

Een stuk verderop richting het zuiden, net op de ring, ligt Gusto040. Per toeval kwam ik er een keer terecht, want ik kom ten eerste niet zo vaak aan die kant van Eindhoven, en zou ten tweede al niet zo snel op zoek gaan naar een restaurantje buiten de ring. Maar ik werd aangenaam verrast door de fijne, ietwat hipster sfeer dat de tent uitstraalt. Het plafond zit volgespijkerd met perzische tapijtjes en enkele tafels en stoelen komen zeker weten van de rommelmarkt. De fijne sfeer en de smaakvolle, niet alledaagse gerechten zorgen ervoor dat dit plekje dan ook een van mijn favorieten is. Op het menu vind je tapas gerechten, die tevens ook als voorgerecht gekozen kunnen worden, als ook 9 hoofdgerechten. Een lekker kleine kaart, daar hou ik van. Ik heb namelijk nogal eens last van keuzestress, dus hoe minder keuze, hoe beter. Bovendien kun je beter in enkele dingen uitblinken, dan overal maar een beetje goed in zijn. De prijzen van de hoofdgerechten variëren van €16 tot €22.

Foto van www.tripadvisor.nl

Afghani & Zo

Direct langs de dommel, precies op de rand van Eindhovens echte centrum, ligt Afghani & Zo. Eenmaal binnen begeef je je al snel in Oosterse sferen met fijn ingerichte ruimtes en enorm vriendelijk personeel. Deze gemoedelijke plek serveert Perzische fusion gerechten door middel van een duurzaam concept. Iedere week is er een nieuw weekmenu dat bereidt wordt met verse producten waarvan zo min mogelijk verspild wordt. Als gast krijg je de keuze tussen dit weekmenu of een ‘tafeltje vol’, waarbij ook altijd een vegetarisch gerecht mogelijk is. Tafeltje vol is simpelweg een schaal vol lekkers op tafel om te delen met iedereen, zoals heerlijk bereide pompoen, spinazie, en 2 vleesgerechten, begeleid door rijst, tzatziki en natuurlijk heerlijke naan. Uiteraard is er bij Tafeltje vol ook de mogelijkheid om het voor- en nagerecht van het weekmenu toe te voegen. De gerechten zijn absoluut smaakvol en vult meer dan voldoende, en is weer eens iets anders dan kipsaté met friet. Het leukste voor mij is dat dit restaurant is opgericht door een thuiskok/foodblogger, dus ik heb nog wat te dromen voor de toekomst. De prijzen variëren van €22,50 voor het weekmenu tot €25,00 voor een tafeltje vol.

Foto van www.afghani.nl

Van Moll

Niet om te dineren, maar wel om uitgebreid te borrelen. Van Moll ligt aan de Keizersgracht en was de eerste Eindhovense brouwerij dat in 2013 hun deuren opende. Ze noemen het zelf de ‘brewpub’; of ook wel brouwerij met proeflokaal. Beneden in de kelder, die je vanuit het voorste deel van de pub kunt aanschouwen door de schuine glazen wanden, wordt het bier gebrouwen. Boven wordt het rijkelijk geschonken. De menukaart is uitgebreid, voor elke smaak een biertje. Zelfs de niet-bierdrinkende mens zal hier zeker weten een biertje tussen vinden die hem toch wel kan bevallen. De pub oogt knus en modern, met een vleugje hipster door de oude schoolstoeltjes en de retro bank bij de ingang. Als het lekker weer is staan er voor de pub enkele bierbanken, waardoor je ook in het zonnetje kan genieten van een echt Eindhovens witbiertje. Wat mij betreft in Eindhoven de leukste plek voor een vrijmibo, een afzakkertje of gewoon een goede avond ‘ouwehoeren’ met je maten.

Foto van www.vanmolleindhoven.nl

Intelligentia ICE

In het steeds hipper wordende Strijp-S ligt Intelligentia ICE. Hier krijg je de allergekste maar zeker ook allerlekkerste smaken ijs. En ze zijn ook nog eens heel genereus met hun bollen. Ik kan het zelf nooit laten om maar 1 bolletje te nemen, dus ik kies er altijd twee maar mijn ogen zijn tot nu toe altijd groter gebleken want ik heb de ijsjes nog nooit opgekregen, zo groot zijn de bolletjes. De smaken lopen uiteen, zo heb je het nog nooit gezien. Van framboos-rozemarijn tot saffraan-pijnboompitijs, en van citroen-thaise basilicum tot ook ‘gewoon’ salty karamel. Ik hou ervan! En als je dan toch in Strijp-S bent, loop dan ook even rond op de leidingstraat en de straten eromheen. Daar liggen nog meer leuke kleine winkeltjes en hippe eettentjes die ik nu niet genoemd heb maar zeker een bezoekje waard zijn! Bezoek dan het liefst op een 3e zondag van de maand, want dan is er ook Feel Good festival op Strijp-S dus nog meer food en shopplezier.

Foto van www.culy.nl